મારો મરાઠી સાથે નો સબંધ

 દસ એક વર્ષ પહેલા ની વાત છે 

મારો મરાઠી સાથે નો સબંધ પુણે આવ્યા પછી જોડાયો , તે પહેલા હું મરાઠી ભાષા નો મ પણ જણાતી નોહતી . મે શરુશરૂ માં મરાઠી શીખવાની શરૂઆત કરી કેમ કે મારે સામના માં બાળા સાહેબ ઠાકરે ના સંપાદક લેખ વાંચવા હતા.

ત્યારે હું મરાઠી વાંચતી ( વાંચતી કેમ કે વાંચવા માં મરાઠી હિન્દી જેવી જ છે , પણ ખબર કઈ ના પડે ) અને મારી ફ્રેન્ડ તેનું હિન્દી કરી ને મને સમજાવતી . હું અલ્પ વિરામ પૂર્ણ વિરામ અને અમુક ખોટા ઉચ્ચાર ના લીધે મારા ફ્રેન્ડ્સ ને મારૂ મરાઠી ઘણું હાસ્યસ્પદ લાગતું . માટે હું જાહેર માં મરાઠી બોલવાનું ટાળતી .

એક વખત કરિયાણા ની દુકાન માં અથાણાં નું પેકેટ લેવા ગઈ ,અહી મળતું પ્રવીણ નું અથાણું મને ખૂબ જ ભાવે છે .  તો મારી બાજુ માં ઉભેલા બહેન એ કહ્યું “ મલા પણ દયા લોન્ચ “ મતલબ કે મને પણ અથાણું આપો

અને પછી મારી સામે જોઈ ને કહ્યું “ તોન્ડી લાવાયલા , નાહી કા ?” આ શબ્દ નું ગુજરાતી એમ થાય કે “ મોઢે લગાડવા , હે ને ?” મે તેમના સામે જોઈ ને સ્માઇલ આપી અને કઈ જ બોલ્યા વગર ત્યાં થી નીકળી ગઈ .

અથાણું કોઈ મોઢા પર કેમ લગાવે , હવે મરાઠી માં ઉબટણ , અને અધધ હળદળ શરીર પર લગાવવા નો રિવાજ હતો તેની મને જાણ હતી એટલે મને એમ થયું કે લગાવતા હશે અથાણું પણ મોઢા પર .

એક દિવસ હું મારી ફ્રેન્ડ ના ત્યાં ગઈ . તેની સાસુ એ તેની પાસે ભરેલા રીંગણ નું શાક માગ્યું “ અ ગ રૂપા , વાંગી દે કી તોન્ડી લાવાયલા “

હવે મને પૂછ્યા વગર રહેવાયું નહીં “ આપ વાંગી ચહેરે પે લગાઓગે ?”

મારી ફ્રેન્ડ રૂપા એ કહ્યું કે “ અમે તમારા જેમ વાઘરેલી દાળ નથી ખાતા , અમે વરણ ખાઈએ છીએ જેમાં ફક્ત મીઠું હિંગ અને જીરું જ હોય છે , તો અમારે વરણ ભાત સાથે ખાવા માટે કઈક એકસ્ટ્રા જોઈએ , જેમ કે શાક કે અથાણું , તેણે કહેવાય તોન્ડી લાવાયલા , મીન્સ કે ચટાકો લેવા”

હવે મને ખબર પડી તોન્ડી લાવાયલા .

Gujarati blog , Gujarati blogger , Gujarati short story , Gujarati blogs